Kredyt na dowód a rekomendacja

Po przyjęciu przez Komisje Nadzoru Finansowego rekomendacji T która zaczęła obowiązywać już w sierpniu 2010 a od 2011 wszystkie banki musiały się do niej dostosować, widać poważną zmianę w nastawieniu na sprzedaż kredytów dla klientów indywidualnych i firm. Dużo ciężej jest obecnie dostać kredyt na dowód, banki zwróciły się ku klientom zamożniejszym i sprzedają kredyty najczęściej w pakietach z kontem osobistym i ubezpieczeniem kredytu. Pożyczki nie dostanie osoba której rata przyszłego kredytu przekraczałaby 50% uzyskiwanych dochodów.

Pożyczka za darmo – czy w takiej ofercie jest jakiś haczyk?KNF zaniepokoiły takie dane z rynku bankowego:
– obniżanie wymogów w analizie zdolności kredytowej
– nadmierne i nieuzasadnione wydłużanie okresu kredytowania (w celu zmniejszenia wysokości rat)
– zwiększanie relacji zadłużenia do zabezpieczenia

Porównanie pożyczek bez zaświadczeń – Wyszukiwarka pożyczek #1 w Polsce

Na rekomendację T składa się 25 pomniejszych rekomendacji kolejno numerowanych od 1 do 25:

1. Zarząd banku jest odpowiedzialny za przyjęcie oraz zatwierdzenie sporządzonych w formie
pisemnej zasad polityki zarządzania ryzykiem detalicznych ekspozycji kredytowych. Przyjęte
przez zarząd banku zasad polityki w tym zakresie powinny odzwierciedlać poziom akceptacji
ryzyka związanego z portfelem detalicznych ekspozycji kredytowych (apetytu na ryzyko).

2. Zarząd banku powinien wyznaczyć osoby odpowiedzialne za wprowadzenie zasad polityki
banku w zakresie zarządzania ryzykiem detalicznych ekspozycji kredytowych.

3. Rada nadzorcza, w ramach wypełniania swoich funkcji, powinna nadzorować realizację
opracowanych i przyjętych przez zarząd banku zasad polityki zarządzania ryzykiem
detalicznych ekspozycji kredytowych.

4. Zarząd banku powinien dokonywać okresowych ocen przyjętych zasad polityki banku
zarządzania ryzykiem detalicznych ekspozycji kredytowych i w przypadku zaistnienia
nowych okoliczności dokonywać ich modyfikacji. Zarząd banku powinien poinformować
Radę Nadzorczą o wynikach dokonanej oceny.

5. Bank powinien posiadać systemy monitorowania detalicznych ekspozycji kredytowych, ze
szczególnym uwzględnieniem procedur zapewniających spełnienie wymogów regulacji,
zarówno zewnętrznych jak i wewnętrznych. Zapewnienie stałej, bieżącej kontroli
detalicznych ekspozycji kredytowych umożliwić powinno pozyskiwanie w szybki sposób
informacji zarządczej i szybką reakcję banku na zaistniałe zagrożenia.

6. Bank powinien posiadać systemy informacyjne, bazy danych oraz narzędzia analityczne
wspierające pomiar poziomu ryzyka związanego z detalicznymi ekspozycjami kredytowymi.

7. Bank powinien posiadać wewnętrzne limity ograniczające ryzyko kredytowe odnoszące się
do całego portfela, oraz poszczególnych rodzajów detalicznych ekspozycji kredytowych.
Limity te powinny uwzględniać zróżnicowanie ekspozycji kredytowych i zabezpieczeń.
Limity te powinny ponadto określać wielkość apetytu na ryzyko banku.

8. W strukturze organizacyjnej banku powinny być rozdzielone funkcje związane z:
a) pozyskiwaniem klientów i sprzedażą oferowanych produktów,
b) bezpośrednią analizą wniosków kredytowych, oceną ryzyka i podejmowaniem decyzji
kredytowej oraz monitorowaniem detalicznej ekspozycji kredytowej w czasie jej trwania.

9. Proces akceptacji ryzyka transakcji (w tym klienta) powinien obejmować ocenę zdolności
kredytowej oraz ocenę wiarygodności kredytowej osób zobowiązanych do spłaty zaciąganego
zobowiązania.

10. Rekomenduje się aby banki przyjmowały obiektywnie bezpieczny poziom obciążenia
dochodów klientów detalicznych spłatą zobowiązań kredytowych i finansowych,
uwzględniając wpływ warunków makroekonomicznych na ich zdolność kredytową.

11. Formuła oceny zdolności kredytowej powinna uwzględniać wszelkie elementy mogące mieć
istotny wpływ na zdolność osób zobowiązanych do spłaty oraz obsługi zobowiązań.
Przyjmowane parametry powinny być uwzględniane w formule oceny zdolności kredytowej
w wysokościach ustalonych w sposób rzetelny i obiektywny.

12. Zakres oceny zdolności i wiarygodności kredytowej powinien uwzględniać wszystkie osoby
zobowiązane do spłaty zobowiązania.

13. Wymogi w zakresie dostarczania przez klientów dokumentów niezbędnych do oceny
zdolności i wiarygodności kredytowej powinny pozwalać na pełną i efektywną ocenę ryzyka
związanego ze spłatą zadłużenia.

14. Przy ocenie zdolności kredytowej klienta detalicznego banki powinny korzystać z baz danych
w celu weryfikacji poziomu zadłużenia klientów i historii spłat. W tym zakresie banki
powinny korzystać z własnych i zewnętrznych baz danych.

15. Przez cały okres obowiązywania umowy kredytowej odnoszącej się do detalicznej ekspozycji
kredytowej bank powinien monitorować wiarygodność kredytową osób zobowiązanych do
spłaty.

16. Bank powinien określić zakres stosowania, sposób wykorzystania oraz interpretowania
wyników uzyskanych przy pomocy narzędzi wspierających ocenę zdolności i wiarygodności
kredytowej. Wykorzystanie i skuteczność tych narzędzi powinny podlegać regularnym
przeglądom.

17. Jednym ze sposobów ograniczania strat kredytowych jest przyjmowanie przez bank
zabezpieczenia ekspozycji kredytowych. Rekomenduje się przyjmowanie zabezpieczenia
detalicznych ekspozycji kredytowych. Przyjmowane zabezpieczenia powinny spełniać
kryteria płynności, wartości oraz dostępu i możliwości ich kontroli.

18. W przypadku gdy detaliczna ekspozycja kredytowa jest zabezpieczona bank powinien
zapewnić, aby poziom zabezpieczenia ekspozycji kredytowej nie pogorszył się w całym
okresie trwania umowy.

19. Bank jest odpowiedzialny za właściwe zabezpieczenie detalicznych ekspozycji kredytowych.
Skuteczność (zdolność do ograniczania strat) stosowanych zabezpieczeń w znacznym stopniu
zależy od jakości procesu określania ich wartości. Bank powinien posiadać odpowiednie
procedury i narzędzia służące weryfikacji i aktualizacji wartości zabezpieczenia ekspozycji
kredytowych.

20. Bank, adekwatnie do sytuacji rynkowej powinien monitorować zmiany zachodzące na
rynkach podstawowych typów przyjmowanych zabezpieczeń.

21. Bank powinien posiadać w formie pisemnej odpowiednie procedury wewnętrzne pozwalające
na podjęcie szybkich środków zaradczych w przypadku zajścia nieprzewidzianych zdarzeń
skutkujących spadkiem wartości zabezpieczeń detalicznych ekspozycji kredytowych
(poziomu zabezpieczenia).

22. Bank powinien zapewnić skuteczny system raportowania realizacji zasad polityki zarządzania
ryzykiem detalicznych ekspozycji kredytowych oraz poziomu ryzyka z tytułu tych ekspozycji.

23. Bank powinien dołożyć wszelkich starań, aby przekazywane klientom informacje
były zrozumiałe, jednoznaczne i czytelne.

24. W relacjach z klientami bank powinien wykazać profesjonalizm, rzetelność i staranność oraz
zapewnić klientowi najlepszą wiedzę.

25. Istotnym elementem w procesie zarządzania ryzykiem detalicznych ekspozycji kredytowych
jest kontrola wewnętrzna banku.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *